Zwycięzcą wojny Rosyjsko-Ukraińskiej będą Chiny i już raczej nic tego nie zmieni. Jej wynikiem będzie całkowite uzależnienie Rosji od Chin. Po likwidacji irańskiego kanału przerzutowego, od zgody Chin zależy prawie cały eksport i import Rosji. Jeśli Chiny rozkażą Rosji skończyć tę wojnę w ciągu tygodnia, to Rosjanie to zrobią, bo w tej sprawie nawet już teraz nie mają wiele do gadania. Bez pomocy Chin zasoby militarne Rosji skończą się bardzo szybko. Sami nawet nie będą mieli z czego produkować nowej broni. Chyba, że bardzo przestarzałą.

Na razie Chińczycy uważają, że dobrze jest jak jest, bo proces zniewalania Rosji postępuje nieustannie.

Przestanie się to opłacać Chińczykom, kiedy duża część rosyjskich złóż ropy, gazu i innych bogactw będzie już należeć do Chin. Wtedy trzeba będzie skończyć tę wojnę, aby przedsiębiorstwa chińskie na terenie Rosji nie były objęte sankcjami.

Donald Trump to widzi i stąd te jego umizgi do Putina. Ale jest już za późno.

Niektórzy twierdzą, że Rosjanie mają jakieś dokumenty kompromitujące Trumpa i stąd ta jego bezkrytyczna miłość do Władymira Władymirowicza. Gdyby tak było, to Rosjanie by to już dawno wykorzystywali, a przecież Trump jednak wykazuje sporą niezależność od Putina. Przykładem Iran.

W dzisiejszych czasach wyróżniamy trzy rodzaje wojen.

Wojna bezmózgowa. Na przykład Rosja najeżdża na Ukrainę i po jej zdobyciu wprowadza tam Ruskij Mir, czyli alkoholizm plus wszechogarniająca korupcja. Nawet w przypadku wygranej, prócz propagandowych, korzyści dla najeźdźcy żadne.

Wojna naiwna. Na przykład USA podjudzone przez Izrael rzucają całą swoją poza atomową potęgę przeciw Iranowi. Robią to ewidentnie bez rozpoznania możliwości przeciwnika. W przypadku wygranej, korzyści dla USA niewielkie, pomimo poniesionych ogromnych kosztów.

Wojna inteligentna. Podstawowa zasada, to że nie ma tu mowy o użyciu jakiejkolwiek broni. Wykorzystuje się niedostatki intelektualne przeciwnika i uzależnia go w stopniu takim jak się da. Przeciwnik nie może być państwem w pełni demokratycznym, bo tam zawsze znajdzie się ktoś posługujący się sprawnie rozumem. Satrapa natomiast, jak to teraz widać, może być niezbyt inteligentny, a poza tym jest on z reguły pozbawiony rzetelnych informacji, bo ewentualni informatorzy boją się satrapie dostarczać złych wieści, gdyż to się z reguły źle dla nich kończy. Coś takiego w prawdziwej demokracji jest raczej niemożliwe.

Nie musi to być akcja bezpośrednia taka jak w przypadku skolonizowania Rosji przez Chiny. Można prowadzić tę wojnę etapami przez lata. Chodzi o stopniowe osłabiane przeciwnika i skłócanie go z dotychczasowymi przyjaciółmi.

Dopóki USA były krajem demokratycznym proces ich uzależniania od Chin był w zasadzie niemożliwy, a w każdym bądź razie bardzo trudny. Mogło to być jedynie ewentualne bezwzględne zwycięstwo Chin w wyścigu technologicznym.

Teraz USA są rządzone przez sklerotycznego satrapę. Zgadza się nawet to, że jego informatorzy dostarczają mu jedynie dobrych wieści. Stąd ten koszmarny błąd niedocenienia Iranu.

Świat jeszcze przez jakiś czas będzie dwubiegunowy, bo Chiny, miejmy nadzieję, nie zdążą wygrać wyścigu przed końcem kadencji Trumpa. A potem zobaczymy.

Co się stanie w przyszłości tego nigdy przewidzieć się nie da, o czym świadczą losy modnej 50 lat temu futurologii. W 1972 roku jej naukowcy opublikowali wspaniały raport rzymski o przyszłości ekonomicznej świata. W raporcie tym nie wspomniano jednak, że rok potem, w wyniku kryzysu paliwowego ropa zdrożeje z $3 do $35 za baryłkę.

Podobnie w latach sześćdziesiątych naukowcy przyrodnicy rozdzierali szaty, twierdząc, że zbliża się epoka lodowcowa w Europie.

Dlatego nie ma co się martwić tym, że franciszkanin ojciec Klimuszko w 1979 roku przewidział, że Polskę czeka 50 wspaniałych lat. Czyli zostało jeszcze tylko 13.

Poza tym przewidział, że Polak zostanie papieżem oraz islamską inwazję na Europę. No ale to może udało mu się.